Na prvi pogled, izgleda kao “normalan” Lamborghini Diablo, iako s pomalo neobičnim izgledom. U stvarnosti, iza te modificirane karoserije krije se jedno od najfascinantnijih i manje poznatih poglavlja u historiji Volkswagen grupe.
Ovaj konkretni Diablo, zapravo, transformiran je u pravu laboratoriju za testiranje legendarnog W16 motora namijenjenog Bugatti Veyronu. Automobil neobičnog izgleda, revolucionarne mehanike i simbol beskompromisnog pristupa koji je zagovarao Ferdinand Piëch.
Savršeni “zamorčić”
Piëchovo ime se povezuje s ekstremnim tehničkim projektima, često smatranim pretjeranim, ali sposobnim ostaviti dubok trag u automobilskoj industriji. Pod njegovim vodstvom rođeni su kultni modeli poput Audija Quattro i Porschea 917, kao i gotovo provokativni inženjerski poduhvati poput Passata W8, Phaetona W12 i velikih V10 i V12 dizelaša koji su završili pod haubama Audija i Volkswagena.
Prije nego što je Bugatti Veyron dobio oblik, Volkswagen Grupa je morala pronaći odgovarajuće vozilo za smještaj i testiranje tako jedinstvenog motora. Nakon akvizicije Lamborghinija 1998. godine, izbor je pao na Diablo, u to vrijeme jedan od rijetkih superautomobila sa arhitekturom motora smještenom na sredini i dovoljnim prostorom za smještaj tako složene jedinice.
Sant’Agata V12 je zatim uklonjen i zamijenjen sa još uvijek embrionalnim W16, postavljenim na ažurirani Diablo SV, prepoznatljiv po odsustvu iskačućih farova, koji su uklonjeni 1999. godine.
Prvi krici W16
Slike iz Muzeja Autostadt u Wolfsburgu prikazuju automobil sa gotovo sirovom estetikom, sa očiglednim modifikacijama na zadnjem dijelu. Novi otvori za ventilaciju karoserije odaju ogromne zahtjeve za hlađenjem W16, motora koji je već tada nagovještavao složenost koja će karakterizirati budući Veyron.
